Rehabilitacja kolana po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego

Więzadło krzyżowe przednie (ACL) pełni znaczącą rolę w zapewnieniu stabilizacji stawu kolanowego. Do jego uszkodzenia dochodzi najczęściej w trakcie wykonywania różnych form aktywności sportowej. Z dyscyplin sportowych wśród których ryzyko urazu jest duże, wymienić należy: narciarstwo, piłkę nożną, koszykówkę, siatkówkę, tenis oraz sporty walki.

Zerwane więzadło krzyżowe przednie nie ma zdolności do samoistnego wygojenia się, dlatego w większości przypadków jego leczenie wymaga interwencji chirurgicznej. Zabieg operacyjny jest szczególnie wskazany u osób aktywnych ruchowo, które potrzebują pełnej funkcjonalnej wydolności kolana.

Rehabilitacja kolana po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego wymaga stałego nadzoru fizjoterapeuty oraz dużego zaangażowania ze strony pacjenta.

Program rehabilitacji powinien być dobrany indywidualnie do każdego pacjenta a różnice w jego intensywności, tempie, czy metodyce zależą od następujący czynników:

  • czasu, który upłynął od urazu
  • techniki operacyjnej
  • indywidualnego przebiegu procesu gojenia
  • współistniejących schorzeń
  • wieku i kondycji fizycznej pacjenta
  • rodzaju uprawianej przez chorego aktywności sportowej
  • stopnia motywacji pacjenta

Głównymi celami rehabilitacji po rekonstrukcji ACL są:

  • przywrócenie pełnej funkcji stawu kolanowego oraz całej kończyny dolnej
  • powrót pacjenta do czynności dnia codziennego oraz pracy zawodowej
  • ponowne umożliwienie uprawiania aktywności rekreacyjnej lub sportowej
  • zapobieganie powtórnym przeciążeniom i urazom

Fizjoterapeuta do realizacji kolejnych etapów usprawniania wykorzystuje kinezyterapię (leczenie ruchem), elementy terapii manualnej, fizykoterapię oraz kinesiotaping.

Ponieważ na skutek niewłaściwego postępowania istnieje ryzyko uszkodzenia przeszczepu w żadnym wypadku pacjent nie powinien rehabilitować się samodzielnie. Na każdym etapie rehabilitacji konieczne są regularne wizyty w gabinecie rehabilitacji. Po operacji przeszczepiona tkanka przechodzi szereg przemian, by w efekcie stać się nowym więzadłem a proces ten trwa około 3 lat.

W sytuacji gdy zabieg rekonstrukcji więzadła przeprowadzany jest w trybie planowanym, co oznacza, że pacjent nie trafia bezpośrednio po urazie na stół operacyjny, konieczne jest aby odpowiednio się do niego przygotował.

Zadaniem rehabilitacji przedoperacyjnej jest:

  • kontrola pourazowej reakcji zapalnej (zmniejszenie wysięku, stanu zapalnego, bólu)
  • przywrócenie prawidłowej ruchomości w stawach
  • uzyskanie jak najlepszej siły i kontroli mięśniowej
  • przywrócenie prawidłowego wzorca chodu
  • przekazanie pacjentowi informacji na temat przebiegu rehabilitacji pooperacyjnej

Prawidłowo przeprowadzona rehabilitacja przed i pooperacyjna daje szansę na pełny powrót do uprawiania ulubionej dyscypliny sportowej.