rehabilitacja po operacji kręgosłupa

U zdecydowanej większości pacjentów cierpiących na dolegliwości bólowe kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego lub dolegliwości o charakterze rwy kulszowej, leczenie zachowawcze może przynieść zadowalające rezultaty.

Aby rehabilitacja kręgosłupa mogła być skuteczna, powinno być spełnionych kilka ważnych czynników:

  • trafne zdiagnozowanie przyczyn aktualnych dolegliwości i na tej podstawie dobór odpowiedniej formy terapii,
  • prowadzona przez fizjoterapeutę kontrola efektów usprawniania,
  • aktywny udział pacjenta w całym procesie rehabilitacji.

Niestety pewna grupa chorych zostaje poddana leczeniu operacyjnemu. Niezależnie od tego, czy zabieg był wykonany w trybie pilnym, czy też nie istnieje potrzeba skierowania pacjenta do gabinetu rehabilitacji, aby mógł rozpocząć rehabilitację pooperacyjną.

Nawroty dolegliwości bólowych kręgosłupa u pacjentów po operacji nie są czymś wyjątkowym. Przyczyn takiego stanu rzeczy zakładając, że interwencja neurochirurgiczna zakończyła się wynikiem pozytywnym, należy doszukiwać się właśnie w braku odpowiedniej rehabilitacji.

Zdarza się, że chorzy nawet po upływie kilku lat od zabiegu wciąż pamiętają o zakazie pochylania się, dźwigania przedmiotów  oraz wykonywania gwałtownych ruchów tułowiem. Najprostsze czynności dnia codziennego odbywają się z pominięciem odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Konsekwencją  funkcjonowania ze „sztywnymi lędźwiami” jest przeciążenie tkanek kręgosłupa oraz miednicy, co w efekcie wywołuje dolegliwości bólowe.

Zadaniem rehabilitacji po operacji kręgosłupa lędźwiowego jest:

  • likwidacja bólu i innych objawów,
  • poprawa możliwości funkcjonalnych odcinka lędźwiowego kręgosłupa,
  • nauka zasad ergonomii w życiu codziennym,
  • przygotowanie pacjenta do bezpiecznego uprawiania sportu i rekreacji.